............................................................
Aan twee kanten van een deurpost bevindt zich een uitbouw van elk 50 cm diep, aan beide kanten afgesloten door een deur. Binnenin deze afgesloten unit, bevindt zich een bar die op onregelmatige tijden geopend is voor klanten.

Van de buitenkant lijkt het een 'normale' doorgang om van de ene ruimte naar de andere ruimte te komen. Zodra je echter de deur opent zie je het interieur van een oud bruin café. Er is een bar, een barkruk en de barvrouw (kunstenaar). Het blijkt dat je bier en jenever kan bestellen voor één euro. De doppinda's staan op tafel en radio Noordzee staat aan.

Als de klant eenmaal in het café zit, ziet deze zich continu in de spiegel die achter de barvrouw aan de deur hangt en in de reflectie ziet de klant het dartboard dat achter zijn hoofd hangt. Het anonieme aan de bar zitten wordt in deze constructie opgeheven. Het beklemmende opgesloten karakter van het kleine oppervlak van de bar staat tegenover het gevoel dat je eigenlijk meteen krijgt als je de bar betreedt, een onverwachte ontsnapping aan de werkelijkheid. De buitenwereld is even niet meer aanwezig. De klant kan zo lang blijven als hij/zij wil.

Het is niet een theatervoorstelling. De barvrouw is gewoon zichzelf en van de klant wordt niet meer verlangd.

Documentatie: van alle klanten is een polaroid gemaakt. Verder is er niet gefilmd of gefotografeerd in de bar tijdens openingstijden. De bar moet voortbestaan in de herinnering van de klanten.

– sluit